Overlanden

Poeh, hé! Tijd niet meer geschreven! Terwijl ik wel het een en ander gevlogen heb...

Druk met allerlei andere zaken, zoals vakantie :)

Intussen ben ik 9 uur en 10 landingen verder. Dus ja: het overland tijdperk is aangebroken! Op het kaartje in de rechter kantlijn kun je zien waar ik zoal geweest ben en dat begint nu echt ergens op te lijken :)

Half april ben ik naar Leer (D) geweest en eind mei naar Groningen (begin juni nog een keer). Tussendoor was vakantietijd voor zowel mijn instructeur als voor mijzelf, vandaar de anderhalve maand pauze.

Centeniale landing

Omdat mijn reservering voor 3 maart niet door ging, mijn volgende reservering pas 18 maart was, en mijn instructeur ook het weekend van 7 en 8 maart als "beschikbaar" had opgegeven, had ik een backup reservering in het systeem gezet voor zondag 8 maart, tweede helft van de middag. Een backup reservering, want twee vrienden zouden het weekend met "mijn" toestel naar Engeland vliegen. Mocht hun vlucht dan niet doorgaan (zaterdags slecht weer, bijvoorbeeld), dan had ik in ieder geval het eerste recht om het vliegtuig te claimen. Nou was aan het begin van de week al duidelijk dat het weer zou omslaan naar mooi bestendig voorjaarsweer, precies rond dat weekend. Het was dus nog even spannend of dat op tijd was voor de jongens om op pad te gaan, maar dat bleek al gauw wèl het geval te zijn. Nou stond er een vrij straffe zuid-westen wind, waardoor de heenreis voor ze erg langzaam verliep. Daardoor verliep de terugreis echter juist veel sneller, natuurlijk. Ook konden ze hun tussenstop in Le Touquet (FR) niet maken vanwege veel en lage bewolking, dus zijn ze in één keer doorgetuft naar Lelystad. Daarmee waren ze zó vroeg weer terug, dat het voor mij en Piet zin had om naar Lelystad te teugen.
Toen ik om 14:00 bij de club aankwam, stond ze al netjes buiten geparkeerd op me te wachten :)

(foto: Piet de Hondt)

kickoff 2015

Eindelijk is het ervan gekomen: mijn eerste lesvlucht van 2015 staat in de boeken! 's Morgens leek het er nog niet erg op, qua zicht...

Maar de verwachting voor de namiddag was beter, met opnieuw dicht trekkende mist aan het einde van de dag. We besloten om wèl naar Lelystad te gaan en daar ter plekke te beslissen wat we precies zouden gaan doen.

Wat een weer weer

Dat ik al een poosje niets geschreven heb, komt niet doordat ik daar geen tijd voor had of zo. Ik heb gewoon ook nog helemaal niet gevlogen tussen 6 december 2014 en vandaag (10 februari 2015).
Ik heb intussen wel al 6 boekingen in het systeem gehad, maar telkens zat het weer net op de vliegdag zelf teveel tegen. Eind 2014 was over het algemeen te stormachtig, met uitschieters tot in de 40 knopen (30 knopen is de clublimiet). Januari was een maand van ijs en slecht zicht. en afgelopen zaterdag hing de bewolking op een 400 ft. Al met al dus al twee maanden niet gevlogen... Hopen dat het de 16e beter weer wordt; dan heb ik mijn volgende afspraak staan.

Post-solo

Jaja, de enorme solo-ervaring is in de pocket, maar daarmee ben ik er nog niet, natuurlijk. Sterker nog ... nu begint het pas echt serieus te worden. Zeg maar de voertuigbeheersing is nu op het niveau "goed genoeg". Vanaf nu komt de nadruk te liggen op navigatiekunsten en het uitbreiden van mijn solo-ervaring, om die uiteindelijk te combineren in mijn eerste solo overland vlucht ("overland" betekent van het ene naar het andere vliegveld). Verder zullen we de speciale verrichtingen (noodprocedures, steile bochten, dat soort werk) verder perfectioneren.

SOLO !!!

Ik wist wel dat het er langzaamaan aan zat te komen, maar toch volkomen onverwacht mocht ik solo!

Ik had al 4 weken niet gevlogen en eigenlijk pas de vorige les naar mijn idee ècht goed circuitwerk gedaan. En omdat het weer er wat marginaal uitzag (bleek later reuze mee te vallen), zouden we deze les gebruiken om weer circuitjes te oefenen in al zijn varianten. Dat wil zeggen: "normale" landingen, maar ook zonder flaps en glide-ins vanaf 1000ft. ik had verwacht dat we deze les speed control zouden bestendigen en volgende keer nog wat aandacht zouden besteden aan forced landings. Misschien dat ik dan daarna, of de les daarop eens in aanmerking zou komen voor een solo vlucht. Maar nee, het was deze keer al!

Piet stapt uit...

Noodprocedures

Na het circuitwerk oefenen, is deze keer aan de beurt wat te doen als onderweg de motor er mee ophoudt. Dat gebeurt natuurlijk niet vaak, maar als het eens mocht gebeuren, is het fijn om te weten wat je kunt verwachten en wat te doen en laten.
Er zijn twee gebieden op bevliegbare afstand vanaf Lelystad waar lager gevlogen mag worden dan het wettelijk minimum van 500ft dat voor onbebouwd gebied geldt. Één gebied ligt in de Flevopolder net ten noorden van de A27, de andere tussen Deventer en Zutphen. Onderweg naar het vliegveld is de totale zuidelijke helft van de Flevopolder in een breiige mist gehuld. Vanaf Muiden tot aan de Knardijk is het zicht tussen 200 meter en 1 km. Even leek het er op dat we helemaal niet zouden gaan vliegen, maar boven de Knardijk was het plotseling geheel helder. Wel wat Cumulonimbus (CB) wolken die erg actief waren en hoog reikten, dus kans op onweer (zoals voorspeld) en sterk variërende wind met turbulentie in de buurt van die wolken. Uit de buurt blijven, dus!
Ik ben ruim op tijd aanwezig, dus ik heb alle tijd om mijn camera in het vliegtuig te monteren, zodat ik kan opnemen en later terugkijken (en luisteren) wat er vanmiddag allemaal gebeurt. Ook neem ik de gelegenheid waar om nog wat foto's te schieten van de PH-KAX, onze Piper Arrow II, die voor ons uit een uurtje gaat vliegen. Ik heb sinds kort een nieuwe fotocamera, dus die moet even uitgeprobeerd worden. Ook nog even een plaatje van de cockpit van de Aquila, want degene die ik eerder maakte, daar stond de fuel selector switch en de parking brake lever niet op. Nu wel, dus!